Kar Gülü Kar Gülü
Goncadan açılmış taze bir çiçek,
Alınca kokunu gördüm kar gülü.
Hayalle yaşardım sen ise gerçek,
Varlığını hayra yordum kar gülü.
Güneş ufuk diye iner gözüne,
Gece dolunayı çöker yüzüne,
Bir gölge misali düştüm izine,
Bıkmadan izini sürdüm kar gülü.
Yüklendi sevdayı üşüyor genim,
Gezdirdin dağ bayır karardı tenim,
Çıkışsız sokaklar benimdir benim,
Yaramı umutla sardım kar gülü.
Tutulmuş dilleri ah be lâl derdim,
Omzuma başını yasla kal derdim,
Bağban olup nice nice gül derdim,
Yıllarca yoluna serdim kar gülü.
Gözyaşımız oldu Fırat ve Tuna,
İsterdim sevdayı iç kana kana,
Vurunca avcısı yaşar mı suna,
Çaresiz dertlere erdim kar gülü.
Hayatın borcunu Vuslatî öder,
Zaman tünelinde olurken heder,
Tükendi umudu gülmedi kader,
İsmini kitaba verdim kar gülü.
Osman Öcal |
